Raketbrandstof

Ik stond op een warm-vochtige dag… Nee dat klinkt niet, dat kan beter.

Wormachtig. De distinctie tussen warm-vochtig weer en ‘normaal warm’ weer moet vaak duidelijk gemaakt worden met termen als ‘benauwd’, ‘tropisch’, of het veel te lange ‘vochtig-warm’. Ik stel voor dat we een aantal nieuwe woorden voor deze specifieke weertypes invoeren om de boel wat simpeler te maken. Dit omdat zwoel veel te positief en blij klinkt (hetgeen Nederlands geklaag over het weer niet staat) en ik meen dat benauwd gereserveerd moet blijven voor wanneer iemand 2 minuten lang een kussen over je mond en neus heen gedrukt houdt. Daarom:

Warm vochtig –> Wormachtig
Warm droog –> Woog
Koud vochtig –> klam Kouchtig
Koud droog –> Koog

Perfect toch?

Welnu, ik stond op een wormachtige dag de barbeque aan te steken, een karwei dat bij velen gepaard gaat met licht ontvlambare vloeistoffen, ongeduld, steekvlammen, pijn, frustratie, en dan eventueel na een uur een aantal gloeiende briketten. Wat de meesten dan ook niet weten is dat barbecues alleen aangestoken kunnen worden met pure, geconcentreerde mannelijkheid. Getuige het feit dat men alleen mannen ooit een barbeque ziet aansteken. Het staat ook duidelijk in de handleiding maar dat kleine boekje is doorgaans het eerste waarmee de impure, niet-echte man probeert zijn barbeque aan te krijgen.

Omdat ik natuurlijk een echte man ben, hoefde ik slechts briketten in de bak te gooien en met ontblote tanden een blik te werpen op de kolen alvorens deze spontaan in een vurige explosie zouden ontbranden, heter dan de binnenkant van een neutronenster. Maar omwille van de achtertuin, die slecht tegen de miljarden graden kan, besloot ik toch maar aanmaakblokjes te gebruiken. De aanmaakblokjes waren op zich genoeg geweest, maar ik bedacht me dat ik ook zelfgemaakte raketbrandstof kon gebruiken. Dat was zo’n succes dat niet alleen de briketten aangingen, maar een gedeelte van de barbeque smolt en het vloeibare metaal op het gras drupte. Perfecte temperatuur voor het braden van vlees leek me, en ik moest denken aan de week ervoor in Frankrijk, waar pogingen om metaal te smelten minder succes ontmoeten.

“Oja, die moet ik nog schrijven doen.”

… Dat is nu ook alweer weken geleden, maar het voordeel van schrijven of vertellen over het verleden is dat alles kleurrijker en beter wordt naarmate de tijd verder strompelt. Over een paar dagen jaar zal ik dus het eerste gedeelte over de Frankrijk vakantie schrijven, om zodoende een zeer kleurrijk verslag te kunnen geven.